sfjalar

Ég er áhugamaður um opinn hugbúnað. Höfum það alveg á hreinu. Hugmyndafræðin, heimspekin og aðferðafræðin við þróun opins hugbúnaðar höfðar alveg sérstaklega til mín eins og svo fjölmargra annara. Kannski er það mannlegi þátturinn sem heillar mig svo, öll þessi óteljandi samfélög notenda þar sem ólíkustu einstaklingar sameinast um lausn hinna fjölbreyttustu viðfangsefna. Ef til vill er það hinn óþrjótandi vilji, þrautsegja og ósérhlífni einstaklingsins, sem hiklaust hrindir úr vör metnaðarfullu verkefni sem jafnvel bjartsýnustu hugsjónamenn láta sig vart dreyma um. Hér verður mér hugsað til finnska háskólastúdentsins, Linus Torvalds, sem tók upp á því hjá sjálfum sér að leggja grunninn að því sem í dag er eitt mest notaða stýrikerfi sem þekkist. Hvað sem veldur, ég er áhugamaður um opinn hugbúnað.

Það er gaman að minnast þess að fyrir rétt rúmum 30 áraum, nánar tiltekið 3. febrúar árið 1976 birti þá lítt þekktur forritari, Bill Gates að nafni, óvenjulega harðort bréf til tölvuáhugamanna þar sem hann kvartar sáran yfir þjófnaði þeirra á hugbúnaði. Í bréfinu segir hann m.a.:

“Who can afford to do professional work for nothing? What hobbyist can put 3-man years into programming, finding all bugs, documenting his product and distribute for free?”

Vafalítið hefur Gates haft ákveðið svar í huga þegar hann komst svona að orði og væntanlega ekki það svar sem flestir sem til þekkja í dag myndu örugglega hafa á reiðum höndum. Í dag virðist hver sem áhuga hefur geta tekið þátt í að hanna, forrita eða villuprófa hugbúnað. Því í dag er opinn hugbúnaður svo þekkt stærð meðal fagmanna jafnt sem áhugafólks á sviði upplýsingatækni að engum slíkum dettur í hug að varpa fram álíka spurningu og Gates gerði fyrir rúmum 30 árum. Eða hvað?

Samkvæmt frétt á vef Reykjavíkurborgar frá 11. janúar sl. hefur Menntasvið Reykjavíkurborgar samið við bandaríska fyrirtækið Blackboard um kaup á samnefndu námsstjórnunarkerfi fyrir grunnskóla borgarinnar. Frétt þessi kom mér (og örugglega mörgum öðrum) mjög á óvart og eftir að hafa lesið hana sendi ég Sigþóri Arnari Guðmundssyni, forstöðumanni upplýsingatæknideildar Menntasviðs, nokkar spurningar sem varða þessa ákvörðun ásamt því að birta þær hér vefnum. Þegar Sigþór svaraði spurningum mínum birti ég svörin á vefnum eftir að hafa tilgreint honum um þá tilætlun mína í tölvupósti. Ég hef mikið verið að velta fyrir mér því sem fram kemur í svarbréfi Sigþórs og vil ég nú bregðast við þeim skrifum.

Í opnu bréfi mínu til Sigþórs spurði ég hvaða lausnir upplýsingatæknisvið Menntasviðs Reykjavíkurborgar hefði skoðað í úttekt sinni á námsstjórnunarkerfum og hvort opinn hugbúnaður hefði verið þar á meðal. Ég tók sérstaklega fram Moodle námsstjórnunarkerfið sem síðustu 2 ár hefur verið nýtt með góðum árangri við Fjölbrautaskólann í Breiðholti og í fleiri skólum hérlendis. Athugið ágætu lesendur að samkvæmt fréttinni á www.reykjavik.is tók úttekt Menntasviðs eitt og hálft ár þannig nægur var tíminn. Svarið var eftirfarandi

Nei, þar sem upplýsingatæknideild okkar er fámenn þá höfum við ekki mannafla til þess að koma einir að grunnuppsetningu á jafn stóru kerfi einir okkar liðs. Við reiðum okkur á stuðning sérfræðinga sem eru sérhæfðir í slíkum uppsetningum. Við skoðuðum sérstaklega stöðluð verkplön seljanda áður en kerfið var valið. Í þessu ferli verður BlackBoard samtengt við Mentor kerfið gagnvart nemendaskráningu í bekki og hópa og flæði einkunna til Mentors. Einnig verður BlackBoard tengt við önnur innri upplýsingakerfi sem eru í notkun innan Menntasviðs. Alger krafa var að til væri stöðluð eining til samtengingar við önnur upplýsingakerfi og aðgengi að ráðgjöfum framleiðanda við tenginguna.

Ég verð að segja eins og er að ég er mjög undrandi á þessu svari sem lýsir mjög takmarkaðri þekkingu á hagnýtingu opins hugbúnaðar. Ég ætlaðist aldrei til þess að Menntasvið stæði eitt að grunnuppsetningu og rekstri námsstjórnunarkerfis, þrátt fyrir að það sé vissulega áhugaverð hugmynd. Ef Sigþór hefur áhyggjur af uppsetningu og rekstri slíks kerfis til langframa fyrir grunnskóla borgarinnar þá er ekkert einfaldara en að ganga til samstarfs við ábyrga þjónustuaðila sem veita sérfræðiþjónustu og margir hverjir hýsingu ef þess er óskað á opnum hugbúnaði. Þeir eru fjölmargir til bæði hér á landi og erlendis (hafðu samband við mig í tölvupósti ef þú vilt frekari upplýsingar Sigþór). Hvað umfangsmiklar innleiðingar á námsstjórnunarkerfum varðar má benda á að hinn virti háskóli Open University í Bretlandi hefur valið opinn hugbúnað, þ.e. Moodle, sem námsstjórnunarkerfið sitt, en sá skóli telur yfir 150.000 nemendur. Nemendur í grunnskólum Reykjavíkur eru eitthvað í kringum 15.000 þegar þetta er ritað. Þess má til gamans geta að þegar Moodle var fyrst sett upp við Fjölbrautaskólann í Breiðholti var uppsetningin í höndum þáverandi nemdanda skólans og tók það hann u.þ.b. 40 mín að setja kerfið upp frá grunni. Sérfræðingar upplýsingatæknisviðs hefðuð því auðveldlega getað sett upp kerfið til reynslu og kannað kosti þess og galla, þ.e. ef áhugi hefði verið fyrir hendi sem líklegast var ekki reyndin.

Höldum áfram með svarbréf Sigþórs. Ég gríp niður þar sem hann segir eftirfarandi:

Ein af þeim forsendum sem við göngum útfrá í vali okkar á kerfi að við getum gert þjónustusamning við framleiðanda kerfisins um neyðaraðstoð vegna alvarlegra rekstrarfrávika og að þeir beri ábyrgð á grunnuppsetningu kerfisins.

Það sem ég get ekki skilið hér er nauðsyn þess að gera þjónustusamning við framleiðanda eins og þarna er komist að orði. Eins og ég hef áður sagt þá þjónusta fjölmargir ábyrgir aðilar opinn hugbúnað án þess að geta talist framleiðendur. Hið sama má segja um margan séreignahugbúnað, sem þjónustaður er af öðrum aðilum en sjálfum framleiðendum. Ég tel það meira að segja kost að geta valið, líkt og ég get valið til hvaða bifreiðaverkstæðis ég fer með bílinn minn þegar hann bilar.

Og meira til. Sigþór segir eftirfarandi:

Í þessu ferli verður BlackBoard samtengt við Mentor kerfið gagnvart nemendaskráningu í bekki og hópa og flæði einkunna til Mentors. Einnig verður BlackBoard tengt við önnur innri upplýsingakerfi sem eru í notkun innan Menntasviðs.

Hér skil ég það sem svo að engar tengingar séu til staðar á milli Blackboard og Mentor eða Blackboard og annarra innri upplýsingakerfa Menntasviðs eins og staðan er í dag. Það er eðlilegt. Þessar tengingar verða þá væntanlega forritaðar sérstaklega vegna þessa verkefnis ef skilningur minn er réttur. Slíkar tengingar einskorðast engan vegin við Blackboard og hugbúnað Menntasviðs. Það má því vel koma á tengingu á milli Moodle eða annarra hugbúnaðarlausna og þess hugbúnaðs sem Menntasvið hagnýtir nú þegar, s.s. Mentor. Í þessu sambandi spyr ég mig einnig hvort Menntasvið muni eiga frumkvæði að tengingum Mentors og annarra upplýsingakerfa stofnunarinnar við önnur námsstjórnunarkerfi eða önnur upplýsingakerfi sem tengjast námi og menntun? Eða mun Reykjavíkurborg útiloka þann möguleika að einstaka skólar nýti önnur slík kerfi með því að neita að taka þátt í slíkri þróun? Þetta er að ég tel spurning um svigrúm og sjálfstæði skóla til að fara þær leiðir í hagnýtingu upplýsingatækninnar sem þeir telja best henta. Ég er ekki alveg sannfærður um ágæti þessarar augljósu miðstýringarleiðar sem Menntasvið virðist harðákveðið í að fara og virðist fyrst og fremst snúast um fjárhagslegan ávinning sem þegar upp er staðið er kannski mjög takmarkaður. Hvert verður sjálfstæði skóla á sviði upplýsingatækni til skapandi þróunarvinnu eða frumlegra úrlausna þegar allar línur eru lagðar af Menntasviði án hinnar minnstu aðkomu þeirra kennara sem svo eiga að nýta tæknina? Í þessu sambandi er einnig fróðlegt að spyrja þess hvort einhver íslenskur aðili eða fyrirtæki hafi umboð fyrir Blackboard námsstjórnunarkerfið hér á landi, eða komi til með að þjónusta kerfið fyrir Reykjavíkurborg? Verður Blackboard kerfið hýst hér á landi eða erlendis og hversu langar verða boðskiptaleiðirnar þegar eða ef alvarleg rekstrarfrávik, eins og það er orðað í svari Sigþórs, koma upp?

Ég spurði Sigþór hverjir stóðu að umræddri úttekt á námsstjórnunarkerfum og hvaða kennslufræðilegu þættir hefðu verið teknir til skoðunar. Ég spurði einnig hvort innlendir sérfræðingar á þessu sviði hefðu verið fengnir til ráðgjafar og þá hverjir. Svarið var eftirfarandi:

Starfsfólk frá Menntasviði sem eru sérfræðingar á sviði kennslufræði, mannauðsráðgjafar og tölvunarfræðingar komu að úttekt kerfana. Innan Menntasviðs starfa 4300 mjög hæfir starfsmenn á sviði menntamála sem unnt var að velja úr. Úttektin fór þannig fram að gerður var þarfalisti um getu komandi kerfis. Síðan var borið saman geta kerfa til að uppfylla þarfalistann.

Enn á ný á ég erfitt með að skilja svar við einfaldri spurningu. Starfsfólk frá Menntasviði kom að úttekt kerfanna segir þú Sigþór! Hvaða starfsfólk? Ég efast ekki um að innan Menntasviðs starfi mjög hæfir starfsmenn á sviði menntamála sem unnt hafi verið að velja úr. Ég þekki marga þeirra mjög vel og get sjálfur vottað um ágæti þeirra. Málið er hins vegar að samkvæmt mínum heimildum var enginn þeirra spurður álits! Og þegar Sigþór tiltekur 4300 starfsmenn Menntasviðs þá hlýt ég að skilja það sem svo að hann sé að tala um hvern einn og einasta kennara í starfi hjá Reykjavíkurborg auk annarra starfsmanna. Og þá spyr ég. Hversu margir þeirra komu að þessari eins og hálfs árs úttekt? Hversu margir vissu af henni og hvert markmið hennar var? Ég veit ekki til þess að kennarar hjá Reykjavíkurborg hafi almennt haft minnstu grunsemd um hvað til stóð. Leiðréttu mig Sigþór ef þetta er rangt. Sjálfur er ég stundakennari við upplýsingatækni hjá einum grunnskóla borgarinnar og ég veit að þangað bárust engar upplýsingar. Og hvað með faglega ráðgjöf frá aðilum sem ekki starfa innan Menntasviðs? Varla er öll þekking á þessu sviði samankomin innan vébanda hennar? Staðreyndin er nefnilega sú að reynsla af innleiðingu og hagnýtingu námsstjórnunarkerfa er mjög takmörkuð innan grunnskóla Reykjavíkur einfaldlega vegna þess að grunnskólar Reykjavíkur hafa fæstir nýtt slík verkfæri. Löng reynsla er hins vegar til staðar innan bæði framhalds- og háskólanna hér á landi. Var leita til sérfræðinga innan Kennaraháskóla Íslands? Hvað með aðila innan framhaldsskólanna sem hafa áralanga reynslu í notkun námsstjórnunarkerfa? Hvað með þá grunnskóla sem nota slík kerfi, s.s. grunnskólana á sunnanverðum vestfjörðum þar sem mjög áhugavert þróunarverkefni hefur verið í gangi undanfarin ár? Hvað með Íslenskuskólann sem notar íslenska námsstjórnunarkerfið Netskólann? Var leitað til þeirra? Hvað með hugbúnaðarfyrirtækið Nepal sem þróað hefur kerfið sem Viðskiptaháskólinn á Bifröst notar? Hvað með MySchool sem Háskólinn í Reykjavík og nokkrir framhaldsskólar hér á landi nota. Voru þróunaraðilar þessa hugbúnaðar spurðir álits?

Samkvæmt svari Sigþórs verður Blacboard þýtt á íslensku og ekki einungis það, heldur verður kerfið staðfært að hverjum einstaka skóla sem settur verður upp í kerfinu. Hvað sem átt er við með því. Styrkur Blackboard í þýðingu, segir Sigþór, felst í því að Blackboard fylgir sérstakt þýðingarforrit þar sem notast er við grafískt notendaumhverfi við þýðinguna.

BlackBoard var eina kerfið sem skoðað var sem studdi mismunandi tungumál á sama tíma eftir skólum, námskeiðum og nemendum. Núverandi stuðningur eru 11 tungumál á sama tíma. Norrænu nágrannaþjóðirnar eru flestar ef ekki allar að vinna að þýðingu á kerfinu fyrir sitt tungumál. Menntasvið mun þýða kerfið gegnum þýðaraeininguna.

Ég get sagt þér það hér og nú Sigþór að Moodle námsstjórnunarkerfið hefur verið þýtt á yfir 30 tungumál og er íslenska á meðal þeirra. Þessar þýðingar má allar nota á sama tíma. Grafískt umhverfi til þýðinga þykir sjálfsagt verkfæri í dag og myndu fæstir áhugamenn um opinn hugbúnað tiltaka slíkt sem eitthvað stórkostlegt fyrirbæri hvað þá að það skapi hugbúnaðinum einhverja sérstöðu á markaði. En mig langar hins vegar til að vita um kostnaðinn við þýðinguna og hvort henni verði viðhaldið samhliða þróun kerfisins. Hver kemur til með að framkvæma hana og hvað er áætlað að hún kosti? Reyndar hef ég enn ekki fengið því svarað hver heildarkostnaður við innleiðingu Blackboard í grunnskóla Reykjavíkur er áætlaður. Er það leyndarmál? Hér vil ég nota tækifærið og benda á að samkvæmt úttekt bresku ríkisstofnunarinnar Becta (British Educational Communications and Technology Agency) getur hagnýting opins hugbúnaðar falið í sér allt að 40% sparnað í grunnskólum og 24% í framhaldsskólum miðað við sambærilegan séreignahugbúnað.

Sigþór segir eftirfarandi um Blackboard og þá ákvörðun að velja það kerfi.

Úttektin sem gerð var miðast við nýjustu útgáfu BlackBoard. Farið var á vinnufund hjá BlackBoard í Evrópu þar sem farið var yfir innleiðingarferli, framtíðarsýn BlackBoard, kerfið var skoðað nákvæmt með sérfræðinga BlackBoard til útskýringar á þeim spurningum sem við höfðum og vöknuðu við þessa lokayfirferð á kerfinu. Ekkert í framtíðarsýn og áætlunum BlackBoard til 2 ára gaf til kynna að notkunargildi kerfisins yrði skert á komandi árum. Einnig kom fram að BlackBoard verður ráðandi kerfið og fluttir verða yfir í það kerfi þeir einstöku kerfisþættir sem WebCD hefur útfært á betri máta en BlackBoard.

Í fyrsta lagi Sigþór þá er ekki til kerfi, mér vitanlega allavega, sem heitir WebCD en hins vegar er til WebCT sem nú er notað á framhalds- og háskólastigi hér á landi. Þú segir að Blackboard kerfið hafi verið skoðað nákvæmlega og þið (væntanlega starfsmenn Menntasviðs) hafið farið á vinnufund hjá Blackboard í Evrópu. Mjög áhugavert! Fóruð þið á vinnufundi hjá framleiðendum annarra kerfa? Kynntuð þið ykkur innleiðingarferli og framtíðarsýn Netskólans, Moodle, MySchool, Angel, Námsstjórans eða annarra sambærilegra kerfa? Er mögulegt að fá að sjá greinargerðina um forsendur valsins, þ.e. greinargerðina sem þið lögðu fyrir Innkauparáð? Í svarinu talar þú einnig um gátlista, en ég leyfi mér að fullyrða að einfaldur gátlisti er einhver sú versta leið sem hægt er að fara í vali á námsstjórnunarkerfi. Það sem skiptir máli er ekki einstaka eiginleikar kerfis, sérstaklega ekki þegar valið stendur á milli fjölda kerfa sem öll þjóna sama hlutverki. Námsstjórnunarkerfi er umhverfi til náms og því skiptir upplifun og reynsla notenda öllu máli, stjórnenda, kennara og nemenda. Í ykkar sporum hefði ég leitað til notendanna sjálfra en ekki á vinnufundi hjá framleiðendum sem hafa persónulegan hag af því að selja ykkur eigin vöru. Reynslusögur notenda byggja á raunverulegum aðstæðum og leiða best í ljós notkunarmöguleika, tækifæri og takmarkanir svo umfangsmikilla kerfa sem námsstjórnunarkerfi óneitanlega eru. Að sumu leyti er val á námsstjórnunarkerfi eins og að velja sér hús, það skiptir nefnilega máli hvaða starfsemi á að fara þar fram. Moodle byggir á hugmyndafræði félagslegrar hugsmíðahyggju þar sem samvinna og samfélagslega nálgun náms og kennslu grundvallar alla smíði og notkun lausnarinnar. Var kannað hvaða hugmyndafræði til náms stýrir þróun á Blackboard? Og svon má einnig velta því fyrir sér hvaða hugmyndafræði liggur á bak við þá ákvörðun Reykjavíkurborgar að innleiða námsstjórnarkerfi í grunnskóla borgarinnar? Ekki skilja mig þannig að ég hafi eitthvað á móti þeirri ákvörðun, síður en svo. Verkefnið er mjög spennandi og það hefi verið virkilega gaman að vita af því og jafnvel fá tækifæri til að taka þátt í því. En er til stefnumótun þar sem lagður er grunnurinn að notkun kerfisins og mótaðar áætlanir til framtíðar? Það hefur hvergi komið almennilega fram hvað þið á upplýsingatæknisviði Menntasviðs ætlið ykkur með þetta kerfi, eða ætti ég frekar að segja hvað þið ætlið kennurum borgarinnar að gera. Það er ekki fullnægjandi að segja að kerfinu sé ætlað að vera netnámsstuðningur í almennri kennslustofu sem og stuðningur við netnám í fjarkennslu. Netnám getur nefnilega þýtt ansi margt. Sigþór talar um Tölvutök í svari sínu Ég veit að um er að ræða tölvunámskeið fyrir kennara grunnskólanna sem miðar að því að auka færni þeirra í að nota tölvur í kennslu og skólastarfi. Er hægt að fá frekari lýsingu á þessum áhugaverðu námskeiðum? Ég vil endilega vita hvort og hvernig þar er fjallað um möguleika, hagnýtingu og kennslufræði námsstjórnunarkerfa innan grunnskólans.

Hvað varðar valið á Blackboard umfram önnur kerfi segir Sigþór í svari sínu.

Að lokum er rétt að svara ábendingu þinni um að BlackBoard er ekki í notkun á Íslandi núna í dag. Það er réttmæt ábending og er eðlilegt að gefa skýringar á afhverju BlackBoard var valið en ekki WebCD. Meginástæða þess er vegna sameiningar á þessum kerfum þar sem BlackBoard verður ráðandi kerfið. Það mun gerast á næstu tveimur árum.

Satt best að segja hef ég mjög takmarkaðan áhuga á því að fá að vita hvers vegna Blackboard var valið umfram WebCT. Ég skyldi það aldrei þannig að valið stæði fyrst og fremst á milli þessara tveggja kerfa í úttekt Menntasviðs. Ef ég á að vera alveg hreinskilin þá hef ég aldrei hrifist af WebCT og get reyndar sagt frá því hér að Moodle kerfið varð til vegna gremju Ástralans Martins Dougiamas með vankanta og óaðgengileika þess kerfis. En auðvitað eru mínar persónulegu skoðanir ekki til umræðu hér og WebCT hefur þróast mikið frá því sem var. Það sem hins vegar skiptir öllu máli og öll mín málaleitan snýst um er sú staðreynd að opinn hugbúnaður kom aldrei til greina hjá ráðamönnum Menntasviðs og það að er fullkomlega óásættanlegt. Samkvæmt nýlegri skýrslu Menntamálaráðuneytisins þar sem leitað var svara við þeirri spurningu hvort opinn hugbúnaður geti verið valkostur við séreignahugbúnað er niðurstaðan eftirfarandi.

Niðurstaðan er að opinn hugbúnaður sé kostur sem beri að skoða jafnfætis séreignarhugbúnaði í leitinni að hagkvæmustu lausnum fyrir ríkisaðila á sviði upplýsingatækni. Velja skal þá lausn sem hagkvæmust er hverju sinni á grundvelli óhlutdrægs mats á eignarhaldskostnaði og kostum og göllum fyrir viðkomandi starfsemi. Hafa skal í huga að kostnaður við öflun hugbúnaðar er aðeins hluti heildarkostnaðar við innleiðingu. Við val á hugbúnaði er mikilvægt að tryggja möguleika á samþættingu við annan hugbúnað og samskiptum við notendur annarra tegunda hugbúnaðar.

Ég er áhugamaður um opinn hugbúnað. Það hefur þegar komið fram. Ég er sérstakur áhugamaður um Moodle námsstjórnunarkerfið. Það er augljóst. Ekki samt skilja það sem svo að ég hafi eitthvað óþol gagnvart séreignahugbúnaði. Þessi pistill er t.d. skrifaður á Microsoft Word ritvinnslunni sem keyrð er á Microsoft Windows XP stýrikerfinu. Ég nota og kenni á Adobe Photoshop og fjölmarga fyrirlestra og kynningar hef ég flutt með aðstoð Microsoft Powerpoint. Ég vinn meira að segja hjá fyrirtæki sem nýlega hlaut gullvottun frá Microsoft og kann því afar vel. Staðreyndin er nefnilega sú að það ætti ekki að vera neitt sem kemur í veg fyrir að hugbúnaðarlausnir með ólíka leyfisskilmála geti farið saman og jafnvel unnið saman. Hér verður skynsemin að ráða.

Ég er sannfærður um að upplýsingatæknisvið Menntasviðs Reykjavíkurborgar hafi gert afdrifarík mistök þegar ákveðið var að útiloka opinn hugbúnað frá úttekt á námsstjórnunarkerfum á vegum borgarinnar. Vel má vera að niðurstaðan hefði á endanum orðið sú sama ef opinn hugbúnaður hefði verið tekinn með í dæmið en það er ekki kjarni málsins. Þrátt fyrir áhuga minn á Moodle þá snýst málið ekki um einstök kerfi heldur verklag við val á mikilvægum hugbúnaði. Þessi augljósu mistök má ekki undir nokkrum kingumstæðum endurtaka og ber að túlka þennan pistil sem persónulegt framlag mitt til þess að koma í veg fyrir að slíkt gerist. Ég óska þess engu að síður að þetta mjög svo áhugaverða verkefni Reykjavíkurborgar megi takast sem allra best. Það er mín skoðun að þrátt fyrir allt sé Menntasvið að stíga mjög áhugavert skref og eins og sagt er þá er fall fararheill. Ég vil um leið vekja athygli þeirra sem verkefninu stýra á námslandslaginu (learning landscape) ELGG sem ég er sannfærður um að gæti verið afar hagnýt og áhugaverð viðbót við þetta verkefni. Fyrir dyrum stendur miðlæg uppsetning á ELGG hérlendis sem gaman væri að kynna fyrir forsvarsmönnum Menntasviðs. Ég þarf varla að taka það fram að ELGG er opinn hugbúnaður.

Að lokum við ég segja þetta. Skólar eru samfélög og þegar ætlunin er að innleiða nýjung eða koma á framfæri áhugaverðri hugmynd innan samfélags er best að gera það með fullri vitun og vilja þeirra einstaklinga sem samfélagið samanstendur af. Það er ekki einungis réttlátt gagnvart einstaklingunum heldur tryggir það oftar en ekki sanngjarna málsmeðferð og farsæla niðurstöðu oft vandasamra viðfangsefna. Auðvitað verða aldrei allir sammála um hvaða leið skal fara, hvaða lausn skal velja. Og stundum verður fólk einfaldlega að vera sammála um að vera ósammála. Þannig er að lifa í lýðræðisþjóðfélagi. Það sem skiptir öllu máli er að upplýsingar og áætlanir liggi ljósar fyrir og ákvarðanir séu teknar á upplýstan og ábyrgan hátt. Það var ekki gert í þessu tilfelli. Þróun og forritun hugbúnaðar hefur tekið miklum stakkaskiptum frá því þegar Bill Gates skrifaði bréf sitt fyrir 30 árum síðan. Er það ekki? Samt er stundum svo, að þrátt fyrir augljósa kosti, fjárhagslegan ávinning, skapandi sérstöðu og ákaflega spennandi möguleika þá koma opnar lausnir oftar en ekki að læstum dyrum hjá ráðandi aðilum innan hins opinbera geira. Því miður.

Technorati Tags: open source, blackboard, moodle