Um meinta vanhæfni hugsmíðahyggju og kennsluaðferða sem henni tengjast

Skrifað 20. July 2006
Engar athugasemdir frá lesendum

Á Moodle.org vefnum, samfélagi Moodle notenda, er nú til umræðu grein eftir þá félaga Paul A. Kirschner, John Sweller og Richard E. Clark sem nefnist “Why Minimal Guidance during Instructions Does Not Work: An Analysis of the Failure of Constructivist, Discovery, Problem-Based Experimental, and Inquiry-Based Teaching”. Grein þessi er birt í janúarheftir Educational Psyhologist og þykir nokkuð áhugaverð meðal Moodle notenda ekki síst vegna þess að Moodle námsumhverfið byggir öðru fremur á hugmyndafræði félagslegrar hugsmíðahyggju.

Meginniðurstöður greinarinnar eru afdráttarlausar mjög en vart byltingarkenndar og greinilegt að höfundar hafa litla tiltrú á mörgum þeim kennsluaðferðum sem í dag þykja áhugaverðar. Uppgötvunarnám, lausnarleitarnám og annað það nám eða kennsluaðferðir sem grundvallast á hugsmíðahyggju og þeirri nálgun eða kennslutækni sem greinarhöfundar kalla takmarkaða leiðsögn (minimally guided approach) eru að þeirra mati tæpast vænlegar til árangurs, þ.e. ef miðað er við niðurstöður úr rannsóknum á vitsmunum mannsins.

Greinarhöfundar taka m.a. til umfjöllunar rannsóknir De Groot og Chase og Simon á langtímaminninu, en samkvæmt niðurstöðum þeirra eiga hæfir skákmenn auðveldara með að rifja upp stöður og þekktar leikfléttur úr skáksögunni heldur en byrjendur. Á hinn bóginn standa þeir engu betur að vígi þegar að því kemur að endurkalla handahófskennda röðun taflmanna á skákborði. Þessi staðreynd telja greinarhöfundar benda sterklega til þess að hæfni einstaklinga í lausnarleit byggi fyrst og fremst á getu þeirra til að velja og endurkalla afmörkuð atriði úr langtímaminninu. Einstaklingar eru m.ö.o. þeim mun hæfari á ákveðinu sviði eftir því sem langtímaminni þeirra inniheldur meiri upplýsingar sem tengjast því sviði og án þessara upplýsinga teldumst við einfaldlega vanhæf.

Hvað nám og kennslu varðar þá er markmiðið öðru fremur að hafa áhrif á langtímaminnið samkvæmt ofangreindu. Ef áhrif kennslu á langtímaminnið eru engin þá hefur enginn lærdómur og ekkert nám átt sér stað. Svo einfalt er það.

Lausnarleitarnám er ágætt dæmi um kennsluaðferð sem hefur í för með sér mikið álag á skammtímaminnið án þess að leggja neitt af mörkum til langtímaminnisins að mati greinarhöfunda þar sem allur tíminn og öll orkan fer í að leita hinnar einu réttu lausnar. Í slíkum aðstæðum væru leiðbeiningar vel þegnar.

Most learners of all ages know how to construct knowledge when given adequate
information and there is no evidence that presenting them with partial information
enhances their ability to construct a representation more than giving them full
information. Actually, quite the reverse seems most often to be true.

Ég ætla ekki að fara nákvæmlega í röksemdarfærslur greinarhöfunda en í stuttu máli sagt þá eru þeir sannfærðir um að niðurstöður rannsókna bendi eindregið til þess að sannanir fyrir ágæti takmarkaðrar leiðsagnar séu engar. Þeir taka jafnvel svo djúpt í árinni að segja þær benda til þess að kennsluaðferðir grundvallaðar á hugsmíðahyggju séu ekki einungis árangurslitlar heldur geti hæglega haft mjög neikvæð áhrif.

After a half century of advocacy associated with instruction using minimal
guidance, it appears that there is no body of research supporting the technique. In so faras there is any evidence from controlled studies, it almost uniformly supports direct,strong instructional guidance rather than constructivist-based minimal guidance duringthe instruction of novice to intermediate learners.

Persónulega er ég mjög fylgjandi kennsluaðferðum sem grundvallast á félagslegri hugsmíðahyggju og svo er einnig um flesta ef ekki alla þá sem tekið hafa til máls á Moodle.org vefnum. Engu að síður er hollt að velta fyrir sér vel rökstuddum skrifum þeirra sem ekki eru á sama máli. Þannig myndast áhugaverðar samræður og gefandi skoðanaskipti. Þannig eykur maður við þekkingu sína og kynnist ólíkum viðhorfum og sjónarhornum. Þannig á nám sér stað í anda hugsmíðahyggjunnar.

Annað, sem ég velti gjarnarn fyrir mér þegar svona skapandi samskipti hefjast meðal þátttakenda á Moodle.org vefnum, er hvort umræður sem þessar eigi sér einnig stað meðal hönnuða eða forritara annarra námsstjórnunarkerfa? Umræður sem ekki snúast beint um afmörkuð vandamál eða álitamál við hugbúnaðarsmíðina. Eða er það kannski einkennandi fyrir þróun opins hugbúnaðar að notendur og þróunaraðilar sameinast í faglegum skoðanaskiptum og vangaveltum um kenningar eða fræðileg greinaskrif sem hafa jafnvel takmarkaðan snertiflöt við sjálfan hugbúnaðinn sem verið er að þróa? Ég hallast frekar að því að þess háttar virkni einkenni öðru frekar opin samfélög eins og Moodle.org.

Minnugur þess að námssumhverfið Moodle er þróað af kennurum fyrir kennara finnst mér einfaldlega eðlilegt að umræður eins og þær sem ég hef verið að lýsa eigi sér stað. Vel launaðir forritarar nútíma hugbúnaðarhúsa hafa væntanlega annað og meira að gera við dýrmætan tíma sinn.

Á meðan ég man! Smellið hér til að opna pdf útgáfu af umræddri grein.


Tengt efni

  • No Related Post

Skráðu athugasemd

  • Áhugavert

  • Gagn og gaman

    • Skjámynd úr Auditorium leiknum

    • Sýnishorn af Devolve vefnum

    • Sýnishorn af ArtScope listsjánni