Lögsókn Blackboard á hendur Desire2Learn tekur af allan vafa um tilgang fyrirtækisins með öflun einkaleyfisins. Því verður beitt sem vopni í tilraun Blackboard til þess að ganga á milli bols og höfuðs á samkeppnisaðilum stórum jafnt sem smáum. Minnugur þess að Blackboard gleypti fyrir ekki svo löngu helsta keppinaut sinn, WebCT, með húð og hári efast ég ekki um að lögsóknin gegn Desire2Learn er aðeins upphafið af því sem koma skal. Markaðurinn er sannarlega miskunarlaus og Blackboard ætlar sér hann allan skuldlausan.
Lögsókn Blackboard jafnast á við stríðsyfirlýsingu
Samruni Blackboard og WebCT hefur skapað Blackboard fyrirtækinu yfirburðarstöðu á bandarískum markaði. Umrætt einkaleyfi bætir svo um betur og veitir fyrirtækinu ótakmarkað skotleyfi á gott sem alla aðra framleiðendur sambærilegra kerfa í Bandaríkjunum og víðar ef aðrar einkaleyfisumsóknir verða samþykktar. Þetta er hættuleg blanda sem aldrei hefði átt að verða til og jafngildir í raun stríðsyfirlýsingu á hendur framleiðendum annarra námsstjórnunarkerfa.
Hvaða aðgerða verður gripið til er ekki alveg ljóst á þessari stundu en sannarlega hefur stór gjá myndast á milli Blackboard og annarra kerfa, gjá sem erfitt getur reynst að brúa. Stjórnendur Desire2Learn hafa lýst því yfir að þeir muni verjast lögsókn Blackboard af fullum krafti og er það gott. Áhugasamir Moodle notendur hafa tekið sig saman og safna nú heimildum sem sanna tilvist hefðbundinna námsstjórnunarkerfa fyrir einkaleyfisumsókn Blackboard í júnímánuði ársins 2000. Af þeim virðist vera nóg.
Vafalítið löglegt – örugglega siðlaust
Að mínu mati er þessi gjörningur Blackboard einstaklega óheppilegur því hann mun fyrst og fremst hindra eðlilega samkeppni, nauðsynlega framþróun og skapandi nýsköpun á vettvangi námsstjórnunarkerfa og þar með skólastarfs. Sú leið sem Blackboard hefur valið í því skyni að auka markaðshlutdeild sína er sorglegt dæmi um hvernig einkaleyfi hugbúnaðar eru til þess fallin að vera misnotuð af markaðsráðandi, fjársterkum aðilum. Sem betur fer eru slík einkaleyfi ekki lögleg í Evrópusambandinu og er vonandi að þau verði það aldrei.


