sfjalar

Samtök áhugafólks um skólaþróun stóðu fyrir vel heppnaðri ráðstefnu um námsmat, mánudaginn 14. ágúst sl. Yfir 500 þátttakendur sóttu ráðstefnuna sem var umtalsvert meiri fjöldi en bjartsýnustu spár skipuleggjenda gerðu ráð fyrir. Glærur fyrirlestra ráðstefnunnar eru aðgengilegar á Powerpoint sniði á vef samtakanna.

Ráðstefnan var í alla staði mjög áhugaverð og þrátt fyrir að ekkert jafnist á við að heyra sjálfa fyrirlestrana þá er hægt að fá dálitla innsýn í það sem þarna fór fram með því að renna yfir glærurnar.

Dagskráin hófst á því að fjórir fyrirlesarar ræddu um stöðuna á námsmati í dag og hvert stefnir. Reyndar kom lítið á óvart í þessum hluta. Námsmatsaðferðir eru íhaldssamar og einkennast af megindlegum aðferðum og þá helst skriflegum lokaprófum. Tilraunastarfsemi og þróunarvinna á sér stað í litlum mæli í grunnskólanum en flestir telja samræmdu prófin mjög stýrandi. Hvað framhaldsskólann varðar þá verður helst vart við framsæknar aðferðir í valáföngum samkvæmt fyrirlestri þeirra Rósu Maggý Grétarsdóttur og Sigurbjargar Einarsdóttur.

Í öðrum hluta var fjallað um óhefðbundin próf. Þar fjallaði Sigrún Cortes, kennari í Salaskóla, um einstaklingsmiðuð próf og samvinnupróf. Það er greinilega verið að gera spennandi og metnaðarfullar tilraunir með námsmat í Salaskóla og var mjög gaman að heyra hvernig þeim hefur tekist að umbylta hefðbundum prófum nemendum til hagsbóta.

Guðlaug Björgvinsdóttir, kennari við Hamraskóla, sagði frá sínum tilraunum í erindi sem hún nefndi “Námsmat sem námshvati: Einkunnaforði, svindlpróf, hóp- og parapróf, jafningja- og sjálfsmat”. Ég var sérstaklega hrifinn af svindlprófum sem fela það í sér að nemendur fá að taka með sér eina A4 síðu með glósum í prófið. Hugmyndin um námsmat sem námshvata er einnig mjög svo spennandi.

Berglind Axelsdóttir og Valgerður Ósk Einarsdóttir fjölluðu um rafræn próf við Fjölbrautaskóla Snæfellinga. Því miður brást tæknin þannig að ekki var hægt að ná nettengingu og því ekki hægt að sýna sjálft kerfið. En mér fannst athyglivert að um 70% prófa við Fjölbrautaskóla Snæfellinga eru rafræn, en skólinn nýtir Angel námsstjórnunarkerfið. Þær Beglind og Valgerður töldu það kost við rafræn próf að yfirferð væri einföld og fljót sem vakti mig til nokkurrar umhugsunar. Rafræn prófakerfi, eins og þau sem gjarnan fylgja námsstjórnunarkerfum, eiga mjög auðvelt með að fara yfir próf sem byggja á krossaspurningum, pörunar- og valspurningum, eyðufyllingum og stuttum svörum (c.a. 1-3 orð). En þegar kemur að texta sem nemendur skrá inn eins og algengur er í hefðbundnum prófum á framhaldsskólastigi, þá verður kennarinn að koma til sögunnar. Það má því í þessu sambandi velta stýrandi áhrifum rafrænna prófa fyrir sér. Er hugsanlegt að sú staðreynd að prófakerfin geta ekki farið yfir allar tegundir spurninga til þess að ritgerðarspurningum eða spurningum sem krefjast lengri eða styttri textaskrifa af nemendum verði fækkað, útrýmt?