Kathy Sierra og siðareglur bloggara – Fyrri hluti
Kathy Sierra er kunn af góðu einu. Hún er forritari, fyrirlesari, annar skapari hinna vinsælu Head First tölvubóka og þar að auki öflugur og vinsæll bloggari. Vefur hennar Creating Passionate Users er einn fjölmargra vefja sem ég fylgist vel með og les reglulega mér til bæði ánægju og fróðleiks. Í síðari hluta marsmánaðar þessa árs var Sierra bókuð á hina árlegu ETech ráðstefnu í San Diego að frumkvæði O’Reilly útgáfunnar þar sem hún átti að vera með erindi. Öllum á óvart lét Kathy Sierra lét ekki sjá sig á ETech. Þess í stað hélt hún sig heima fyrir á bak við læstar dyr og lokaða glugga. Óttaslegin og hrædd um líf sitt.
Þann 26. mars sl., sama dag og hún átti að vera með erindið, ritaði Sierra færslu á vefinn sinn þar sem hún tiltók ástæðu þess að hún treysti sér ekki til að mæta á ETech ráðstefnuna. Ástæðuna sagði hún vera endurteknar hótanir og mjög ósmekklegar myndbirtingar á tveimur vefjum þ.e. meankids.org og Unclebobism (báðir vefirnir hafa verið teknir niður) undangengnar fjórar vikur. Meðal þess sem Sierra mátti þola var mynd af henni og snöru. Myndinni fylgdi textinn ‘the only thing Kathy has to offer me is that noose in her neck size’. Þess má geta að ósmekklegar athugasemdir voru einnig gerðar við bloggfærslur á hennar eigin vef. Í bloggfærslunni þann 26. mars. nafngreinir Sierra eftirfarandi þrjá aðila sem allir eru vel þekktir og virtir í bloggheiminum og hún segist tengjast málinu annað hvort sem forvígismenn fyrrgreindra tveggja vefja eða höfundar færslna á þeim:
Stormur í netheimum
Óhætt er að segja að bloggfærsla Sierra hafi valdið stormi í netheimum. Chris Locke (einn höfunda Clutrain Manifesto) svaraði Sierra strax næsta dag og er greinilega heitt í hamsi. Hann segir m.a.:
I did write two comments on the “Bob’s Yer Uncle” site, which I am happy to repeat for the record: 1) “Kathy Sierra is a hopeless dipshit.”; and 2) “The only ‘passionate users’ I know are crack heads.” I do not like Kathy Sierra. I like her even less after her post of Monday. If she is waiting for me to apologize for something I did or said, she is going to have a very long wait.
Frank Paynter er einnig fljótur til og tjáir vonbrigði sín með Meankids vefinn. Það er heldur ólíkt að lesa færsluna hans en skrif Locke.
MeanKids was purposeful anarchy. I thought the people at MeanKids would create art and criticism, pointed and insulting satire, but not foster a climate of fear. Misogynistic postings at MeanKids.org led me to try to moderate, but indeed the group there was of the “You Own Your Own Words” tradition, so moderating or central editorial control wouldn’t work. I tore the site down.
I had similar optimistic hopes when they opened BobsYerUncle. On reflection that was silly, since the users didn’t change and MeanKids had already failed due to the increasingly misogynistic and transgressive nature of the postings there. On Saturday afternoon, March 24th Kathy Sierra contacted me about a hurtful post at BobsYerUncle, a post that she found frightening.
Jeaneane Sessum tjáir sig einnig um málið á sínu bloggi og hefur m.a. þetta að segja:
If I have any regret around what has unfolded here, it is that I have not been able to write about these issues. I was silenced early on by repeated threats of legal and police action for something I did not do. I’ve barely felt well enough to get my real work done, let alone work up sufficient outrage over being asked to appologize for my choice in friends, which, for the record, I do not.
Í stuttu máli sagt þá neituðu fjórmenningarnir allir að bera persónulega ábyrgð á smekklausum athugasemdum um Kathy Sierra og myndbirtingunum en viðurkenndu þó að skrifin á Meankids.org og Unclebobism hafi farið yfir strikið. Upphaflegur tilgangur vefjanna hafi verið að vera vettvangur satírískra ádeiluskrifa sem því miður hafi farið úr böndunum. Máli þeirra til stuðnings má benda á að Meankids.org vefurinn var tekinn niður þann 16. eða 17. mars (heimildum ber ekki saman) af Frank Paynter (sem upphaflega stofnaði hann). Á hinn bóginn var Unclebobism vefurinn settur upp strax í kjölfar þess að Meankids.org er tekinn niður. Samkvæmt heimildur var það gert að undirlagi Chris Lock sem var ósáttur við afdrif Meankids.org.
Viðbrögð almennra netverja létu heldur ekki á sér standa hvort sem um var að ræða skrif um eigin skoðanir á framvindu málsins eða athugasemdir við færslur Sierra eða annarra sem um málið fjölluðu. Ein áhrifamesta bloggfærslan kom frá Robert Scoble, áhrifamikils bloggara og höfundi bókarinnar Naked Conversations: How Blogs are Changing the Way Businesses Talk with Customers. Scoble gekk skrefinu lengra en flestir aðrir og sýndi stuðning sinn í verki með því að taka sér viku frí frá bloggi. Hann hafði m.a. þetta að segja:
The Internet culture is really disgusting. Today when I was on Justin.TV the kinds of things that people were discussing in the chat room there were just totally disgusting and over the top.
It’s this culture of attacking women that has especially got to stop. I really don’t care if you attack me. I take those attacks in stride. But, whenever I post a video of a female technologist there invariably are snide remarks about body parts and other things that simply wouldn’t happen if the interviewee were a man.
It makes me realize just how ascerbic this industry and culture are toward women. This just makes me ill.
Scoble var ekki einn um að láta verkin tala. Andy nokkur Carvyn lagði til að 30. mars yrði yfirlýstur dagur gegn einelti á Netinu eða “Stop Cyberbullying Day” eins og hann orðar það í færslu sinni. Andy vekur einnig athygli á þeirri sorglegu staðreynd að svona mál þurfi að koma upp til þess að samfélag bloggara ræði að alvöru um ofbeldi og einelti á Netinu.
The sad thing about all of this is that it took this long for so much of the blogosphere to be talking about cyberbullying. Apart from the education community, you don’t often hear bloggers condemning the practice. In fact, if you were to judge the Internet purely on the discourse that takes place on certain political blogs and social news sites, you might be excused if you drew the conclusion that we’re just a bunch of cruel barbarians.
Svo eru þeir til sem létu ekki orðin duga heldur gripu til róttækra aðgerða væntanlega í þeirri trú að best væri að láta hart mæta hörðu. Alan Herrell, einn fjórmenninganna, varð t.a.m. fyrir mjög óþægilegri reynslu í kjölfar þess að nafn hans var birt í tengslum við Kathy Sierra málið. Það
Ekki voru þó allir sem létu sig málið varða á sömu skoðun og þeir Robert Scoble og Andy Carvyn. Fjölmargir eru þeirrar skoðunar að hugsanlega hefði Kathy brugðist of harkalega við athugasemdunum og myndbirtingunum. Röksemdarfærsla þeirra sem þannig skrifuðu gekk t.a.m. út á að einelti á netinu væri því miður daglegt brauð og besta leiðin að berjast gegn því væri að hunsa það með öllu, þagga það í hel. Aðrir voru einnig þeirrar skoðunar að Kathy hefði ekki gert rétt með því að benda á fjórmenningana þrátt fyrir tengsl þeirra og skrif á vefjunum Meankids og Unclebobism. Hún hefði engar áreiðanlegar sannanir fyrir því að þau stæðu að skrifunum og ekki væri sanngjarnt að þeir tækju ábyrgð á orðum annarra þrátt fyrir að þau birtust á þeirra vettvangi. Skrif hennar jafngiltu opinberri aftöku. Það var jafnvel ýjað að því að sjónarspilið allt væri best til þess fallið að auka umferðina á vef Sierra, öll umfjöllun er góð umfjöllun eða hvað?
Anyway, in terms of my own experience, the one observation though is that I did notice increased traffic for my book and sales increased which does prove out the theory that all publicity is good publicity. It would not surprise me to see Kathy Sierra’s book sales increase by her actions and that this is just one form of publicity. For me, so as to not be accused of the same thing, I made it public that I would donate 100% of all future royalties on the affected book to worthy charities. Besides, my ethics said that the merits of the book itself should stand on its own and that I shouldn’t benefit from outside forces.
Um fátt hefur verið meira skrafað og skrifað í Netheimum undanfarnar vikur en Kathy Sierra. Og hver sem persónuleg skoðun manna á málinu kann að vera þá er ljóst að það hefur vakið upp afar óþægilegar spurningar um hegðun og hætti bloggara og netverja almennt.
Einelti er engin nýlunda á Netinu en hér er munurinn sá að umræðan snýst um suma þekktustu og áhrifamestu bloggara í Netheimum. Enda er sögunni engan vegin lokið hér.
