Um bólugrafna tölvunotendur með bremsufar í buxunum
“Eru aðdáendur Radiohead nýskari en aðrir neytendur?” spyr höfundur greinar sem nýlega var birt á vef Smáís (Samtök Myndrétthafa á Íslandi) um leið og hann grípur til ósmekklegra og niðrandi ummæla um unga tölvunotendur í því skyni að réttlæta málstað samtakanna. Hann gerir jafnframt lítið úr tilraun hljómsveitarinnar Radiohead til að miðla tónlist sinni á Netinu á nýstárlegan hátt.
In Rainbows er sjöunda hljóðversplata ensku rokksveitarinnar Radiohead og var gefin út á Netinu þann 10. október sl. Útgáfan markaði nokkur tímamót þar sem hljómsveitin er gríðarlega vinsæl, án samnings við plötuútgefendur og selur tónlist sína milliliðalaust til neytenda sem þar að auki geta ákveðið sjálfir hvað þeir vilja greiða fyrir herlegheitin.
Um þessa spennandi tilraun segir orðrétt í greininni á Smáís sem birt var á vefnum þann 7. okt sl.:
Núna loksins gætu þjófarnir á netinu, og aðrir, sannað að þeir væru sko alveg til í að borga fyrir hluti og að þetta væri sko framtíðin. Já, ungir menn sem höfðu setið árum saman, fyrir framan tölvuna, bólugrafnir með bremsufar í nærbuxunum heima hjá foreldrum sínum, sannfærðir um að þeir væru Hrói Höttur nútímans höfðu loksins fengið tækifæri til að sanna að þeir vildu sko alveg borga fyrir hluti og það sem þeir höfðu talað um árum saman á spjallrásum, væri rétt!!
Ég er nokkuð viss um að greinarhöfundi þyki gróflega brotið á rétti sínum og skjólstæðinga sinna og ekki ætla ég að reyna að réttlæta rekstur skráarskiptasamfélaga á við torrent.is. Það afsakar hins vegar ekki orðbragðið. Sér til varnar gæti ónafngreindur greinarhöfundurinn haldið því fram að meiðyrðunum sé beint að afmörkuðum hópi Netverja sem varla eigi betri lýsingu skilið. Ég fullyrði hins vegar að niðrandi ummæli sem þessi um unga tölvunotendur eru miður til þess fallin að afla málstað Smáís viðurkenningar meðal þess markhóps sem samtökin beina áróðri sínum helst að.
Ég óska hér með eftir því að forsvarmenn Smáis geri mér og öðrum netverjum grein fyrir tilganginum með því að niðurlægja og hæðast á opinberum vettvangi að þeim einstaklingum sem samtökin vilja svo gjarnan ná til. Má eiga von á frekari fréttaflutningi af þessum toga? Er um að ræða nýja baráttuaðferð gegn skráarskiptum? Haldið þið að hún komi til með að bera árangur? Spyr sá sem ekki veit. Hitt veit ég að á vef Smáís er bent á fræðslu sem mikilvæga leið til þess að takmarka skráarskipti í skólum. Þar segir m.a.:
Að fræða nemendur og starfsfólk er mjög mikilvægur þáttur í að fyrirbyggja misnotkun á höfundarréttarvernduðu efni og að búa til löglegan og siðfræðilegan grunn um notkun á slíku efni. Sú fræðsla getur farið fram á margvíslegan hátt …
Ég legg til að forsvarsmenn Smáís sýni skynsemi í þessu máli og fylgi eigin ráðleggingum í framtíðinni. Látið af því að ráðast með ofstopa að Netverjum jafnvel þeim sem þið teljið hafa gert eitthvað á ykkar hlut. Ofstopi og ómálefnaleg umræða er óréttlætanleg og mun einungis valda því að gjáin á milli þessara aðila breikkar og hún er svo sannarlega nógu breið nú þegar.
Hlæjandi alla leið í bankann!
Það er ekki síður forvitnilegt að í greininni endurspeglast afar áhugavert viðhorf til fyrrgreindrar tilraunar Radiohead við miðlunar á tónlist sinni. Greinarhöfundur finnur tilrauninni allt til foráttu og notar hana sem dæmi um ótuktarskap Netverja sem kjósa upp til hópa að sækja sköpunarverk Radiohead án þess að greiða nokkuð fyrir. Hér er brot af því sem hann ritar:
Rannsókn á sölu nýjustu plötu Radiohead leiddi í ljós að aðeins um 38% þeirra sem sóttu verkið voru til í að borga einhverja upphæð. 2/3 þeirra sem borguðu voru bara til í um 50 krónur og er það fyrir heila plötu. Af þeim sem borguðu hærri upphæðir var meðaltalið samt bara um 320 krónur sem er langt undir verði geisladisks eða plötu af iTunes.
Nú er málið ekki alveg svona einfalt, en því miður vísar greinarhöfundur ekki í heimildir skrifum sínum til stuðnings. Staðreyndin er sú að það eru ekki til neinar staðfestar sölutölur á nýjustu afurð Radiohead þegar þetta er skrifað og því erfitt að fullyrða nokkuð um framgang eða niðurstöður tilraunarinnar. Nema greinarhöfundur hafi persónulegan aðgang að hljómsveitarmeðlimum þá eru upplýsingar hans jafn takmarkaðar og okkar hinna. Hann upplýsir það kannski við tækifæri.
Að sjálfsögðu hefur skortur á ábyggilegum upplýsingum ekki komið í veg fyrir tilraunir fjölmiðla til að áætla eða birta útreikninga um sölutölur og verðlagningu In Rainbows. Nýlega birtist t.d. grein í Chicaco Tribune sem byggir á tölum frá ComScore fyrirtækinu, þar sem m.a. segir:
For 62 percent of the people who have downloaded the British band Radiohead’s “In Rainbows,” the cost to purchase the critically acclaimed music is nil, according to Internet tracking firm ComScore Inc.
The other 38 percent of buyers paid an average of $6 for the music, well below the typical $12 to $15 a purchaser pays for a CD at a retail store.
Tölurnar sem þarna eru gefnar upp samsvara ágætlega upphæðinni sem birt er í greininni á Smáís og má leiða að því getur að þarna sé komin rannsóknin sem minnst er á. Rétt er að sú upphæð sem netverjar eru tilbúnir að greiða fyrir tónlist Radiohead er öllu lægri en greitt er fyrir tónlist í dag og skiptir þá ekki máli hvort um er að ræða tónlist sem sótt er á Netinu eða keypt á hefðbundnari hátt. Greinarhöfundur spyr hvort aðdáendur Radiohead séu nískari en aðrir tónlistarneytendur. Ég spyr hins vegar hvort ekki megi draga þá ályktun að neytendur telji verð á tónlist almennt of hátt?
Á vefnum Gigwise er greint frá niðurstöðum skoðanakönnunar þar sem reynt var að meta hagnað Radiohead af útgáfu In Rainbows og var niðurstaðan sú að netverjar hafa greitt að meðaltali 4 pund (8.45$) fyrir plötuna, þ.e. rétt rúmlega 500 kr. ísl. á gengi dagsins í dag.
Þetta er mun hærri tala en greinarhöfundur gefur upp, en samt undir almennu verði á heilum geisladisk þó ekki muni miklu ef miðað er t.d. við tónlist á iTunes þar sem nýjasti diskur snillinganna í Sigur Rós er falur fyrir tæpa 10 dollara. Samkvæmt fréttinni nemur hagnaður Radiohead af uppátækinu nú þegar um 4.8 milljónir punda en það gerir 608.976.000 ísl. kr. á genginu í dag. Þar sem Radiohead eru ekki háðir plötuútgefanda fer þessi peningur að lang stærstum hluta beint í vasa þeirra og athugið að tónlistin verður einnig gefin út með hefðbundnari hætti. Er hægt að kalla þetta misheppnaða tilraun?
Allt fer þetta eftir þeim forsendum sem gefnar eru og það er vafasamt í meira lagi af forsvarsmönnum Smáís að birta svo illa grundaða, hroðvirknislega unna og undarlega samansetta fréttaskýringu á vef sínum. Ég minni einnig á að hljómsveitarmeðlimir Radiohead hafa opinberlega hafnað öllum tilraunum til útreikninga á sölutölum og söluverði In Rainbows og segja allar niðurstöður slíkrar heilaleikfimi fjarri lagi. Ættu þeir að vita manna best hver staðan er.
Ég sendi þessa hugleiðingu mína til forsvarsmanna Smáís og einnig á vefinn Saft.is með ósk um birtingu. Það verður forvitnilegt að fylgjast með viðbrögðum þeirra.
p.s.
Það er “nískari” ekki “nýskari”.
November 9th, 2007 at 10:17
Já.. þetta er mjög gróft vægast sagt.
Þeir spara ekki alhæfingarnar!
Er ss. 9% landsmanna með skít í buxum í foreldrahúsum?
November 10th, 2007 at 12:32
Litlir strákar með stór orð.
Það virðist vera reiði og jafnvel örvæntning í málaflutningi SMÁÍS. Forvitnilegt er þó að greinarhöfundur gengst ekki við skrifum sínum með því að kvitta undir með nafni.
Örvæntingin er skiljanleg, það er komin heil kynslóð af tónlistarfólki sem 1)lítur ekki á stefgjöld sem líkleg til lífsviðurværis ein og sér og 2)sér tækifæri með nýjum miðlum, þar sem aðrir vilja bara sjá kölska og bremsuför.
Eftirfarandi á ágætlega við, “Your failed buisnesss model is not my problem”.
November 10th, 2007 at 1:35
Frábær grein. Ég veit ekki hvað er hægt að gera varðandi þessa rugludalla hjá Smáís. En eitt er víst að eitthvað þarf að gera.
November 10th, 2007 at 2:11
Mjög ánægjulegt að sjá að fleirum blöskraði þetta og enn betra að sjá einhvern svara þessu svona vel.
Ég átti ekki eitt aukatekið orð þegar ég las þetta í gær.
Vonandi birtiru svarið þeirra þó ég efist um að þeir geti svarað þessu.
Kveðja,
- H
November 10th, 2007 at 2:29
já góð grein þetta og sýnir greinilega hversu lágt SMÁÍS er til í að leggjast
November 10th, 2007 at 2:32
hvort var það smáís eða sena sem kom á þessum geisladiska skatti. þar sem rökin voru að allir óbrendir diskar voru notaðir til að brenna ólöglega tónlist.
smáís og sena eru að mínu mati fasistar íslands og koma framm við tölvueigendur eins og glæpamenn
November 10th, 2007 at 3:57
Ég ætla að fara og skipta um nærbuxur…
November 10th, 2007 at 4:14
Einstaklega skemmtileg og vel skrifuð grein hjá þér, ólíkt öðrum sem ég hef lesið í dag.
November 10th, 2007 at 5:07
SMÁÍS segir að um 62% fólks hafi “stolið” disknum og neitað að borga.
Ætli það sé ekki svipað hlutfal og þeir sem eru að sækja sér nýjustu plötu U2 á vefjum eins og torrent.is
Ég er nokkuð viss um að ef þessi plata hefið verið eingöngu til sölu í verslunum, að þá hefðu þessi 62% ekki keypt sér þessa plötu.
Þetta er ekki alltaf peningur í hendi
November 10th, 2007 at 5:17
Sjoppueigandi sem samdi og spilaði sína egin tónlist í sjoppunni sinni, varð fyrir árásum stef-mafíunar og þurfti að eiga við þessa krimma sem heimtuðu stefgjöld af hans tónlist.
Maðurinn ekki meðlimur stef og
þetta heitir skipulagðir glæpir með einbeittum brotavilja.
November 10th, 2007 at 5:24
Thom yorke hefur fullyrt þeir ætli ekki að að nefna upphæðina sem er verið að borga fyrir plötuna né hversu margar plötur hafa verið keyptar.
þetta byrjaði bara einhver smá rúmor um hvað þeir væru að græða sem varð að snjóbolta og það veit í rauninni engin nema sjálf hljómsveitin hvað þeir eru að græða og selja mikið og mér finst fullmikið að byggja svona rosalega grein á , að mestu líkindum, fölskum upplýsingum.
og svo má ekki gleyma því að örugglega mjööög stór hluti þeirra sem eru ekki að borga fyrir downloadið hefur pantað og borgað plötuna og þessvegna ekki borgað sjálft niðurhalið. Annars veit ekki neinn af okkur hvað þeir eru að græða á þessu og það er líka bara þeirra einkamál, fólk (Smáís ofl) ætti að hætta að vera með nefið í svona málum, því þegar upp er staðið þá fáum við hvort eð er aldrei að vita hvað þeir græða mikið á þessu
November 10th, 2007 at 5:44
Góð grein hjá þér, en þú verður að passa þig því í skilmálum síðu þeirra ef eftirfarandi:
“Allar upplýsingar sem fram koma á vef SMÁÍS er eign SMÁÍS, nema annað sé sérstaklega tekið fram eða leiða megi af eðli máls. Óheimilt er að setja krækju (link) á vef SMÁÍS af annarri vefsíðu nema með skriflegu samþykki samtakanna. Skriflegt samþykki SMÁÍS þarf til að endurbirta, afrita eða dreifa upplýsingum sem fram koma á heimasíðu SMÁÍS”
November 10th, 2007 at 5:59
Ég verð þá líklegast fyrsti einstaklingurinn hér á landi til að verða kærður fyrir að vísa í heimildir máli mínu til stuðnings.
November 10th, 2007 at 6:13
Málið er að það er of mikið af milliliðum sem að smyrja sínum álagningum ofan á vörur. Það sem Radiohead hafa gert er að fækka þessum milliliðum og um leið lækkað verðið á plötunni umtalsvert sem að um leið lækkar upphæðina sem krefst til þess að að græða á plötunni. Því skil ég vel hversu örvæntingarfullir menn eru hjá Smáís og öðrum fyrirtækjum sem að treysta á hagnað eingöngu í gegnum vinnu sem annað fólk framkvæmir (eins og t.d mafían). Það er búið að semja tónlistina, það er búið að sjá um alla hljóðblöndun og fíniseringar í kringum tónlistina, Það er búið að koma tónlistinni á diska og prenta umslög og það er búið að flytja tónlistina til landsins þá á bara eftir að leggja stefgjöld á hana plús álagningu hjá söluaðila. Ég væri til í að sjá fleiri tónlistarmenn sleppa flestum þessum milliliðum og selja tónlistina sína beint á netinu og þá fyrir mun lægri pening en út úr búðum.
November 10th, 2007 at 7:01
>Óheimilt er að setja krækju (link) á vef SMÁÍS af annarri vefsíðu nema með skriflegu samþykki samtakanna. Skriflegt samþykki SMÁÍS þarf til að endurbirta, afrita eða dreifa upplýsingum sem fram koma á heimasíðu SMÁÍS
SMÁÍS þurfa að kynna sér betur höfundalög. Ég skal setja link hér ef þeir skyldu lesa þetta ( http://www.althingi.is/lagas/nuna/1972073.html )
November 10th, 2007 at 8:17
Tvennt:
Umræðan hérna er pínulítið einhliða (þ.e. gegn smáís) sem er e.t.v. skiljanlegt í ljósi greinarinnar á vef þeirra. Ég viðurkenni það fúslega að greinin er mjög ómálefnaleg og sennilega ekki um gagnreyndar upplýsingar að ræða (marktækar upplýsingar). Mér sýnist hins vegar sem svo að um einn starfsmann sé að ræða. E.t.v. hefur hann ekki fengið neinn til þess að lesa greinina áður en hann birti hana sem er ekki sniðugt á opinberum vettvangi. Ég get alveg sýnt því skilning að þeir séu ekki sáttir við núverandi ástand, þ.e. að fólk fái vöru þeirra ókeypis á þeirra kostnað. Það að verðið sé of mátt má vera… en það réttlætir aldrei þjófnað.
Hitt er annað að nú fengu e-ir ágætir einstaklingar það í gegn með miklum látum að STEF gjöld væru lögð á alla geisladiska og e-ar fleir græjur í þeim dúr. Þeir réttlættu það sjálfir með því að segja að þeir væru að mæta kostnaði vegna ólöglegs niðurhals. Ég túlka það þar með að þetta séu gjöld fyrir niðurhal. Síðan er þetta gamla góða… Það er ekki hægt að banna manni að gera það sem maður er búin að borga fyrir.
Af gefnu tilefni við ég biðja sfjalar fyrirfram afökunar á þeim stafsetningarvillum sem kunna að hafa læðst með hérna hjá mér
kv,
Sigrún
November 10th, 2007 at 8:58
Félagi minn Homer Simpson lét einu sinni hafa eftir sér þessi orð sem eiga ágætlega við um málflutning Smáís.
“Oh, people can come up with statistics to prove anything, Kent. 14% of people know that.”
November 10th, 2007 at 9:29
Tja ef viðkomandi greinarhöfundur skrifar ekki undir nafni þá getur hann ekki búist við því að neinn taki svona framhaldsskólaskrif alvarlega.
November 11th, 2007 at 1:23
Þessi grein hjá þeim er alveg út í hött, og með þessari grein sönnuðu þeir að þeir hugsa ekkert um listamanninn heldur bara með eigið rassgat.
Þeir segja að 38% af 1,2 milljónum hafi keypt diskinn á $6 samtals;
Það gerir $2,736,000.
Svo segja þeir að þetta hafi verið mun lægri en á iTunes, segjum $10, sbr. Sigurrós platan.
Ef 1,2 milljón eintök hefðu selst á iTunes hefði það gefið af sér 12 milljónir dollara.
En af þessum 12 milljónum dollara hefðu Radiohead fengið 10%(meðaltal sem listamenn fá hjá útgefundum sínum, 10% fyrir þá allra stærstu) sem gerir 1,2 milljón í þeirra hlut sem er mun lægri en 2,7 milljón sem þeir fengu með þessari leið.
Einnig má ekki gleyma að þeir fá einnig 100% af öllum ágóða við spilun á útvarpsstöðum!
November 11th, 2007 at 1:54
Váááá. Ég hef aldrei séð svona barnalega grein á ævinni minni! Greinilegt að sá sem skrifar þetta er bitur yfir því að fólk sé að sækja hluti á torrent. mjög bitur og algjörlega einhliða.
Með þessari grein missti ég allveg allt álit á smáís þó það var lítið fyrir.
En já ég þarf víst að fara að downloada.
November 11th, 2007 at 5:42
Þessir smáís gaurar eru bara fífl..
November 11th, 2007 at 6:03
Sæll Svavar, ég tók mér bessaleyfi á að vísa í grein þína á blogginu mínu, þar sem ég var einmitt að skrifa færslu á svipuðum nótum
November 11th, 2007 at 6:03
oops Sfjalar var það víst :$
November 12th, 2007 at 2:12
segiði… nú er ég algjör nýliði hér, vafaðri hér inná fyrir algjöra tilviljun… en getur einhver hlutlaus, helst, sagt mér af hverju Smáís er svona, svo ég sletti aðeins, uptight pricks? maður hefði haldið að fyrirtæki í svona framsæknu landi væru löngu búnir að sjá kostina við þennan miðil. ég meina, ég held að öll tónlistin mín á flakkaranum mínum sé ólöglega fengin, en á móti kemur hef ég smá saman keypt alla diskana með vel yfir 200 af 300 artistum sem ég hlusta á… kannski er þetta rebellinn í mér, en þessi grein á vefnum þeirra gerir mig minna spennta fyrir íslenskri tónlist… og áhugi minn var lítill fyrir… ég er ekki bólugrafinn bremsufars unglingu sem býr hjá foreldrum heldur einstaklingur sem er að borga leigu, og auk þess að reyna að klára menntó! mig minnir að einhvertímann sagði eitthvert vitur dýr að öll dýrin í skóginum ættu að vera vinir… ahh gomenasæ, þetta er víst ritskuldur og dreyfing á ólöglegu efni á netinu! eða er það kannski ekki svo slæmt, Smáís? kemur það ykkur kannski ekkert við ef það er ekki hægt að brenna það á diska? er ykkar markmið að sjá til þess að íslensk tónlist haldist á íslenskum markaði og ná aldrei almennilegu flugi útfyrir annars ágæta landi? meh, kannski er þetta jafnvel tilgagnsmikið að reyna að fá smáís til að skilja okkar sjónarmið og kenna össuri kettinum mínum að reikna algebru… en þar sem hann veit svarið við x+0=0 þá ætti þetta að geta tekist:)
en takið ekki mark á mér… ég meina ég er bara bólugrafna tölvunotandi með bremsufar í buxunum sem bý hjá mömmu og pabba, rétt ;P
November 12th, 2007 at 2:43
plötu fyrirtækin og aðrir í tónlistar iðnaðinum eru mjög hræddir við þessa þróun að hljómsveitir séu að fara að gefa út tónlistina einir og óstuddir og taka allan gróðan beint í vasan
November 12th, 2007 at 9:11
Uhh Radiohead eru búnir að segja að þessa tölur eru ekki réttar. Og þeir ætli ekki að gefa þær út. Meira hérna : http://www.tgdaily.com/content/view/34791/118/
November 19th, 2007 at 6:15
Góð grein, góð grein.
Tveir þumlar upp.
Gaman að sjá SMÁÍS niðurlægja ‘niðurhalara’ til að upphefja sjálfa sig.
Þeir þurfa þess örugglega ekki hvort eða er, þar sem allir eru byrjaðir að líta á ‘niðurhalara’ sem óprúttna glæpamenn.
Þökkum SMÁÍS fyrir það…
E.S
Við megum sækja plötuna ókeypis, svo ég kalla það ekki ‘nýsku’ (lolz) heldur frjálst val.
November 20th, 2007 at 3:26
Virkilega skemmtileg lesning.
November 28th, 2007 at 1:25
Ég er nokkuð viss um að þessi stefgjöld séu ekki eingöngu á geisladiska, heldur einnig á harða diska, kasettur og allan búnað sem getur tekið upp á einn eða annan hátt. (ath. að þetta eru prósentu gjöld sem reiknast miðað við geymslumagn)
Ég er ekki 100% viss um þetta og hefur ekki tekist að finna neitt haldbært um þetta ennþá.
En ef þið vitið eitthvað um þetta þá er ég ekkert nema fróðleiksfús
November 29th, 2007 at 10:51
Smáís er allveg að gera ekkað gott en núna finnst mér þeir bara vera hyski og hafa ekkert vit!!
November 30th, 2007 at 1:50
Átt hrós skilið fyrir vel skrifaða grein, sfjalar.
Persónulega myndi ég vilja að svona til tilbreytingar myndu smáís taka sig til og sýna okkur bremsufarsbrókunum einhverjar haldbærar heimildir fyrir skaðanum sem hlýst af “ólöglegu” niðurhali.
Eru listamennirnir að tapa peningum á þessu?
Er aðsókn í kvikmyndahús að minnka?
Er sala á margmiðlunarefni að dragast saman hjá dreifingaraðilunum?
Í mínu tilviki er reyndin sú að mín geisladiskakaup hafa alldrei verið meiri en eftir að ég fór að niðurhala. Meðan ég hef ekki efni á því að kaupa mér geisladiska á himinháu verði sem “gætu mögulega” verið góðir, þá get ég halað niður fáeinum diskum og sigtað út það sem er mér að skapi og keypt þá síðan næst þegar ég fer til útlanda.
Þarna rennur peningur til tónlistariðnaðarins vegna þess að mér bauðst að kynna mér efnið.
Það skelfir mig svoldið að horfa uppá fyrirtæki sem á að hafa hagsmuni listamanna (er stórlega farinn að efast það í seinni tíma) í huga skuli ekki einusinni hugsa um hvort ekki sé hægt að nýta sér þessa þróun til góða heldur ráðast gegn neytendum.
Að mínu mati ættu þeir að setjast niður og hugsa aðeins, eitthvað sem þeir hafa gjörsamlega gleymt að gera ef marka má greinina sem vitnað er í (með ólöglegum hætti :)).
Kv. Bjarni Kjartansson
E.S.
Bara svona til að leggja þetta á borðið: Nú hefur aðgengi að sjónvarpsefni t.d. alldrei verið meira, er ekki hægt að borga framleiðendum þáttana fyrir að látta uppáhaldið okkar sötra kók í þáttunum og vera þá með eina útbreiddustu auglýsingu í dag?