Við hófum kennslustundina á því að lesa (eða hlusta) á fréttina ‘Slumdog’ children in millionaire world á Breaking News English vefnum. Ég nota Breaking News English vefinn reglulega í enskukennslu þar sem hann skapar svo skemmtilega tengingu við atburði líðandi stundar.
Nokkur í hópnum voru svo heppin að hafa séð Slumdog Millionaire og hældu þeir henni í hvívetna. Þau sögðu okkur hinum frá þeirri upplifun (á ensku auðvitað). Ég notaði tækifærið og sagði þeim örstutt frá Bollywood (það litla sem ég vissi) og sýndi svo stutt myndskeið úr Bride and Prejudice, sem er væntanlega það næsta sem ég kemst því að sjá alvöru Bollywood mynd. Það er gaman að geta þess að þau voru öll mjög svo meðvituð um hinn mikla kvikmyndaiðnað sem þrífst á Indlandi og Bollywood hugtakið kom engum á óvart. Ekki samt viss um að Bride and Prejudice hafi hitt í mark. Allavega ekki hjá strákunum.
Í fréttinni sem við lásum á Breaking News English var eins og áður sagði fjallað um ferðalag barnanna frá Mumbai á Indlandi til Los Angeles í Bandaríkjunum. Í því skyni að staðsetja þessar stórborgir sóttum við þær heim með aðstoð Google Earth. Google Earth er mikilvægt verkfæri í enskukennslu hjá mér enda gefur það viðfangsefninu og umræðum aukið vægi að staðsetja það í tíma jafnt sem rúmi.
Varla er hægt að ímynda sér ólíkari staði en Dharavi fátækrahverfið í Mumbai á Indlandi hvaðan þau Ali og Ismail koma og Los Angeles. Við skoðuðum nokkrar myndir frá Dharavi á Flickr og lásum stuttlega um staðinn á Wikipedia og það er óhætt að segja að viðbrögðin hafi verið sterk. Ég held að ekkert okkar hafi í raun getað gert sér í hugarlund aðstæðurnar sem fólk býr við á svona stöðum.
Við horfðum einnig á stutt myndskeið um Dharavi á Youtube og í kjölfarið upphófust miklar umræður um mannlega eymd og fátækt, bæði hér á landi og erlendis. Umræður eru mikilvægasti þátturinn í kennslunni hjá mér og þar sem nemendahópurinn er ekki stór get ég tryggt virkni allra nemenda.
Við rákumst á nokkur áhugaverð hugtök í texta Breaking News English fréttarinnar sem okkur þótti vert að kanna nánar. Til þess notum við yfirleitt við VisuWords orðabókina og svo var einnig nú. Við leituðum t.a.m. eftir orðinu “slum” í visuWords sem birti okkur eftirfarandi skjámynd. Við lögðum á minnið tvö önnur orð sambærilegrar merkingar, þ.e. ‘Skid row’ og ‘shantytown’.
Ég hef áður skrifað um Visuwords og mæli hiklaust með þeim vef í kennslu.
Mannlífið í Dharavi var ofarlega í hugum okkar eftir það sem á undan var gengið og það vöknuðu upp spurningar í hópnum um hvernig það væri að heimsækja svona stað. Við slógum Dharavi inn sem leitarorði í Google og mér til undrunar fundum við stuttan pistil eftir íslending þar sem hann lýsti ferð sinni um hverfið. Hún kom okkur örlítið á óvart verð ég að segja.
Í þessu hverfi er fýlan rosaleg og maður á erfitt með að anda. Húsin eru bara kofar mestanpart en inn á milli eru stærri hús og þar eru barir og búðir og allskonar staðir þar sem allt milli himins og jarðar fer fram – hanaslagur og vændi og hnífabardagar og jafnvel ópíumbæli (ég hélt alltaf að það væri kínverskur siður sem lagðist af fyrir áratugum). Þar verður maður var við stéttaskiptinguna og hina stéttlausu – sem meira að segja Rash leit ekki á. En allavega – ég er að reyna að verða mér úti um mótorhjól og hann sagðist vita um eitt þarna en þegar til kom var þetta einhver indversk eldgömul drusla (man ekki tegundina) sem fór síðast í gang á síðustu öld örugglega. En þetta var merkileg ferð þó svo að ekkert sérstakt kæmi fyrir. En það sem mér fannst merkilegast voru gervihnattadiskarnir á kofunum – örugglega á öðrum hverjum kofa voru diskar (kannski ýkjur en samt helling). Fólkið í Dharavi horfir semsagt á MTV og CNN eins og restin af heiminum.
Að lokum benti ég nemendum mínum á að kvikmynd Danny Boyle væri unnin upp úr bók eftir Vikas nokkurn Swarup sem þýdd hefði verið á íslensku undir heitinu Viltu vinna milljarð. Hér er ágæt bloggfærsla um þá bók.
Á heildina litið hinn ágætasti tími.
