Ég las mjög svo áhugaverðan pistil í dag, þar sem Ragnar Þór Pétursson kennari fjallaði um upplýsingatækni í Norðlingaskóla og samskipti hans við Upplýsingatæknimiðstöð Reykjavíkurborgar (UTM).
Í pistlinum segir Ragnar frá teymi sem starfar innan Norðlingaskóla og vinnur m.a. að því að flytja sem mest af námsefni yfir á rafrænt form. Eftir að hafa fundað síðasta vor var niðurstaða teymisins að næsta skref á dagskrá væru spjaldtölvur, enda mikið magn til af hugbúnaði fyrir iPad sem nýtist í skólastarfi. Í kjölfarið var lögð inn pöntun fyrir nokkrum iPad tölvum, en henni var hafnað á þeim forsendum að iPad tölvur væru óþarfar. Þess í stað fengu kennarar slatta af Smart-töflum og haug af nýjum fartölvum, eins og Ragnar orðar það. Búnað sem þeir reyndar óskuðu ekki eftir.
Ragnar bendir réttilega á, að synjunin snúist ekki um krónur eða aura, enda kosta Smart-töflur og fartölvur drjúgan skildinginn. Fram kemur einnig í pistlinum að boðað hafi verið til fundar með tæknideildinni þar sem mættust stálinn stinn svo ekki sé sterkara að orðið kveðið.
Þangað mætti maður sem sagði mér að ég væri Apple-elskandi vitleysingur sem hefði ekkert vit á tölvum og tækni. Næsta áratug eða svo myndu tæki sem nota þráðlaust net aldrei verða ráðandi. Snúrur væru málið. Og að tölvukennsla ætti að snúast um að kenna krökkunum að logga sig inn í kerfi og þvíumlíkt.
Við hnakkrifumst. Ég benti honum á að það væri hlutverk tölvudeildarinnar að styðja við frumkvæði okkar, ekki að stýra okkur. Við vissum nákvæmlega hvað við værum að gera. Þetta væri þróun í öllum löndum í kringum okkur og ekki af tilviljun. Með því að flytja sig yfir í spjaldtölvur væri hægt að sneiða hjá ýmsum vandamálum. Auk þess sem þær gætu leyst kennslubækur af hólmi.
Ég hvet alla sem áhuga hafa á upplýsingatækni í skólastarfi að lesa pistil Ragnars. Ég hef sjálfur oft velt fyrir mér og skrifað um hvernig stefnumótun og ákvarðanatöku er háttað hvað upplýsingatækni varðar í skólastarfi. Hver er t.a.m. aðkoma kennara að ákvörðunum sem snerta hugbúnað og/eða tækjabúnað í skólastarfi? Sá veruleiki sem Ragnar lýsir í pistli sínum er mjög óheppilegur að mínu mati og í raun sorglegur ef satt er að kennurum er ekki treyst til að taka ákvarðanir sem snerta þeirra fagsvið og vinnuumhverfi. Á hvaða grundvelli er ákvörðun Upplýsingatæknimiðstöðvar byggð spyr ég? Hvaða hagsmundir eru hafði í huga? Hvaða faglegu sjónarmið?
Höfum samt í huga að þetta er einungis önnur hliðin á málinu. Ég efast ekki um að forsvarsmenn Upplýsingatæknimiðstöðvar Reykjavíkurborgar hafa eitthvað um pistil Ragnars að segja. Hvernig væri að gefa þeim tækifæri til þess? Það er skemmtileg tilviljun að á nýlegum fundi stjórnar 3f var ákveðið að leita til Upplýsingatæknimiðstöðvar Reykjavíkurborgar og fá aðila þaðan á málfund um starfsemi miðstöðvarinnar og upplýsingatækni í leik- og grunnskólum almennt. Upplýsingatæknimiðstöð Reykjavíkurborgar er ætlað að leiða þróun og þjónustu í upplýsingatækni hjá Reykjavíkurborg og tryggja notendum bestu og hagkvæmustu lausnirnar til að ná hámarksárangri. Hvernig gengur það?
Ég skora á stjórnendur UTM að taka erindi okkar í 3f vel þegar það berst þeim og taka þátt í opnum umræðum um það starf sem unnið er innan UTM og hagnýtingu upplýsingatækninnar í skólastarfi almennt. Ég trúi því að opin og fagleg skoðanaskipti um þetta málefni sem önnur komi öllum aðilum til góða.
takk fyrir að taka upp þráðinn. það má (vonandi) segja utm til hróss að síðan við funduðum hefur því verið gaukað að mér að menn þar á bæ séu opnir fyrir hugmyndum um þróun kennslu með spjaldtölvum. ég á að senda inn erindi, sem ég mun gera, og vonandi fara hjólin að snúast.
Hæ!
Veit nákvæmlega hvað Ragnar er að ganga í gegnum og veit meira að segja um hvern er að ræða;-)
En Reykjavíkurborg verður að breyta afstöðu sinni og gera sér grein fyrir að ekki er um að ræða skrifstofustörf innan grunnskólanna eins og mér var einu sinni tjáð heldur er þetta stofnun þar sem upplýsingatæknin á að vera höfð að leiðarljósi og kennarar og nemendur geti notað tæknina sér til náms og gagns.
Það sem hefur farið mest í taugnarnar á mér eru þessi höft við niðurhalningu, að einungis einn eða tveir í hverju skóla hafi leyfi til þess að hlaða niður forritum til þess að prófa þau, að öðru leiti þarf að senda inn beiðni og fá “leyfi” til þess að prófa forritið.
Þetta er náttúrulega óþolandi vinnuumhverfi og óþolandi að stofnun innan borgarinnar, sem veit að mörgu leiti lítið um kennslu og kennsluhætti en þó meira um tækni skuli leyfa sér að gagnrýna þann hugbúnað sem skóli vill nota hverju sinni.
Einu sinni var talað um sjálfstæði skóla en maður spyr sig.
En Norðlingaskóli eru þó heppin að fá snjalltöflur vegna þess að þetta er nýr skóli og fær fjármagn sem slíkur því eldri skólarnir fá ekki neitt vegna sparnaðar þrátt fyrir að vilja nota tæknina í kennslu.
Þetta er m.a. ástæðan fyrir því að eldri skólar notast ekki við snjalltöflur.
Tek undir með Ragnheiði í sambandi við eldri skóla. Það sitja ekki allir við saman borð í sambandi við snjalltöflur og skjávarpa þar sem ekki er til peningur í eldri skólum til slíkra útgjalda þótt viljinn sé fyrir hendi en þá fá nemendur ekki sömu möguleika.